معلّم چراغی است گیتی فروز

دبستان بود خانه زندگی                     که این خانه را باد پایندگی

یکی خانه ارجمند وشگفت                        که در آن جهانی توان جاگرفت

کسی کو نه خود مرد این خانه است                به گیتی یکی مرد بیگانه است

معلّم چراغی است گیتی فروز                  چراغی که هرگز نیقتد زسوز

معلّم بلند اختری روشن است                    که این خانه زو روشن وگلشن است

جهان خرّم وشاد از آموزگار                   بدان سان که بستان بود از بهار

((نظام وفا))